موضوع:
مقالات قزآنی
روح انسان بعد از مرگ به عالمی به نام برزخ میرود. عالم
برزخ را «عالم مثال» یا «عالم خیال»
نیز میگویند. در عالم برزخ، ماده نیست بلکه صورت محض است.
صورت مثالی ما در خواب حرکت میکند و اعمالی را انجام میدهد،
بدون این که بدن حرکتی کند. این
صورت مثالی چیزی در کنار بدن و در کنار روح نیست، بلکه بدن و صورت مثالی و روح، با یکدیگر، اتحاد دارند و در واقع سه مرحله از واقعیّت انسان هستند.
انسان در موقع خوابیدن، علاقهاش از بدن کم میشود. مرگ هم
که برادر خواب است به معنای قطع
علاقه روح از بدن است. بنابراین طبق استدلالات عقلانی و نیز آیات و روایات صریح و فراوان، روح پس از مرگ زنده است و به نعمتها یا عذابهای الهی مشغول میشود.
خداوند در آیه 169 سوره آل عمران میفرماید: « ولاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الیه امواتا بل احیاء عند ربهم
یرزقون» ؛ (ابداً گمان مکن که آنان که در راه خدا شهید شدهاند، مردهاند، بلکه
زندهاند و در نزد پروردگارشان روزی میخورند.)
بنابراین انسان، پس از مرگ، وارد عالم برزخ میشود و هیچ
فاصله ای بین مرگ و عالم برزخ نیست.
رسول خدا
فرمود: «من
مات فقد قامت قیامته» ( هر کس بمیرد قیامت او بر پا شده است.)
و نیز فرمود: «القبر روضه من ریاض الجنه او حفره من
حفرالنیران » ؛ (قبر باغی است از باغهای بهشت یا گودالی است از گودالهای جهنم).
آیات و روایات در مورد بقای روح و عالم برزخ بسیار فراوان
است، به طوری که جای هیچ شکی باقی نمیگذارد.
